Osman GÜLDEMİR

Sevgili okuyucular; bitirmiş olduğumuz akademik dönemde Uludağ Üniversitesi , AşçılıkProgramı öğrencilerim boş vakitlerinde, Ayşe Kilimci ’nin kaleme almış olduğu ve Oğlak Yayınları ’nca basılan “ Meğer Mutfak Bir Masalmış ” adlı kitabı okudular. Her biri içlerinden geldiğince özetler ve tanıtım yazıları yazdılar. Ben de sizler için bunlardan bazı cümleleri ayıkladım ve aşağıda sunuyorum. Lezzetle dolu, bol okumalı günler!     “1954 yılında İzmir’de doğdu Ayşe Kilimci. Uzun yıllar İzmir, Ayvalık, Ankara, Adana ve Mersin’de yaşadı. Bu yaşadığı yerlerdeki yemek kültürünü yazdığı kitapta güzel bir şekilde anlatmıştır.” ( İsmail Demirel ) “…bu kitabında, çocukluğunu geçirdiği ve büyüdüğü şehir İzmir’den, ilerleyen zamanlarda görmüş olduğu mutfaklardan, yediği yemeklerden, içtiği meşrubat ve şerbetlerden bahsettiğini göreceğiz.” ( Süleyman Gencer ) “Soğanın, unun ve kibritin varsa korkma. Bunlar insanın tüfengiymiş.” ( Ahmet Kaçaner ) “Uzun yıllar yaşadığı ve kısa...

Sevgili okuyucular, bugünkü üç sorum, farklı işletmeleri başarıdan başarıya taşıyan çok değerli şef; mutfak koordinatörü Murat Aslan ’a... Murat Aslan “ Mengen Anadolu Aşçılık MeslekLisesi ”nin ilk mezunlarından, dolayısıyla ülkemizde aşçılık eğitimi almış ilk şeflerden. Şu anda çeşitli sosyal, fahri projelere oldukça destek olmak ve yer almakla beraber, aslen “ Big Chefs Restaurant ”larını koordine ediyor.   Bu alana meyledenler, eğitim alanlar ve yeni mezunlara vizyon katması, esin kaynağı olması dileğiyle, lezzetler!   1-       Neden aşçılık? Neden aşçılık lisesi sonrası bu meslek? Başka fikirlerin ve planların da var mıydı? Bu yolda gelişmen ve tutunman neye bağlı? “Neden aşçılık?” Baştan başlamak gerek. İlkokulda Anadolu Lisesi sınavları vardı. O zamanlarda (24-25 sene önce) sınav sistemi değişik ve sınava girmeden 5 okul tercih edebiliyorsun. Sağolsun ilkokul öğretmenim tercihlerden birini “Mengen Anadolu Aşçılık Meslek Lisesi” yazd...

Yepyeni, taptaze yeni yıllar, Günlünüzce, harikulade anlar, Ve unutamayacağınız tatlar, diliyorum!...  

UludağÜniversitesi , Harmancık MYO , “ Altın Kepçe Topluluğu ” olarak 5 Aralık Çarşamba günü Abant İzzet Baysal Üniversitesi , Mengen MYO aşçılık programı öğrencileri ile ortak uygulama yaptık. Öğr.Gör. Berker Çiftçi liderliğinde; karma gruplar halinde, farklı tekniklerle, çeşitli renklerde ve şekillerde birçok makarna yapılan mutfak uygulamasında oldukça renkli görüntüler elde edildi. Ardından Aşçılık Okulu Mezunları Derneği (AŞOMDER) başkanı Levent Demirçakmak ve ekibinin organize edildiği kaynaşma, tanışma gecesine gidildi. Nohutlu pilav ikramı sonrasında, canlı müzik eşliğinde doyasıya eğlenildi. İki okul öğrencileri arasında yeni dostluklar kurulan bu günde; Uludağ Üniversitesi öğrencileri Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğrencilerinin samimi konukseverliği ile ağırlandı.   Ertesi gün (yani 6 Aralık tarihinde) Aşçılık Okulu Mezunları Derneği’nin; Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Mengen Belediyesi ve Mengen Aşçılar Otelcilik ve TurizmMeslek Lisesi ile birlikte...

Argunşah, Mustafa ve Çakır, Müjgân. (2005). 15. Yüzyıl Osmanlı Mutfağı . İstanbul: Gökkubbe.  Bilgin, A. (2004). Osmanlı Saray Mutfağı . İstanbul: Kitabevi Yayınları. Cavid, Ahmed. (2006). Tercüme-i Kenzü’l-İştihâ . (Hazırlayanlar: Seyit Ali Kahraman ve Priscilla Mary Işın). İstanbul: Kitap Yayınevi. Efendi, Turabi. (2005). Osmanlı Mutfağı . (Çev: Altay İ. Aktürk). Dönence Basım.   Güldemir, Osman ve Işık, Nermin. (14-15 Ekim 2010). Tatlara Tat Katan Kabuk: Tarçın (Osmanlı Mutfağındaki Yeri). 1. Uluslararası Osmanlı Mutfak Kültürü Sempozyumu . Bilecik University. Bilecik. Halıcı, Feyzi (Editör). (1986). Birinci Milletlerarası Yemek Kongresi . 25-30 Eylül 1986.   Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları. Halıcı, Feyzi (Editör). (1988). İkinci Milletlerarası Yemek Kongresi . 3-10 Eylül 1988. Konya Kültür ve Turizm Vakfı Yayını. Halıcı, Feyzi (Editör). (1990). Üçüncü Milletlerarası Yemek Kongresi . 7 - 12 Eylül 1990. Konya: Kültür ve Turizm Vakfı Yayını. Halıcı, Fe...

Ülkemizde yıllardır gıda kaynaklı zehirlenmeler, ciddi rahatsızlıklar ve hatta kayıplar yaşandı. Gönül ister ki gıda ile ilişkisi olan herkes ehil olsun ve sorumluluklarının bilinciyle çalışsın. Bu alanlarda çalışacak olanlar gerçekten eğitilmiş, yani " istendik şekilde davranışları değiştirilmiş ", öğrendiklerini içselleştirmiş ve yaşamlarında kullanır olsunlar ... Ancak maalesef ki birçok sektördeki gibi gıda sektöründe de öz denetimden ve meslek etiğinden uzak davranışlar görüyoruz. Bu ve benzeri sebeplerden ötürü Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı , güvenilir gıda teminini arttırmak için " Alo Gıda 174 " hattını ve internet sayfasını faaliyete geçirdi. Bu şekilde gıda ile ilgili her türlü rahatsızlığınızı, şikâyetinizi Türkiye'nin her yerinden 174'ü tuşlayarak telefonla bildirebiliyorsunuz. Telefon kullanmak istemiyorsanız alo174@tarim.gov.tr   e-posta adresine de ileti yollayabiliyorsunuz. Bu şekilde kayda geçirilen istenmedik durumlar acilen inc...

Aşağıda yer alan, Danimarka Kopenhag, Statens Museum for Kunst [1] ’ta çektiğim; Martinus Rørbye [2] ’nün, 1845 yılında resmettiği eseridir. Burada sizlerle paylaşma sebebim ise, bu resmin önünde düşündüklerim, hissettiklerim… Resmin açıklamasında “Bir Türk kahvesi ve berberi önündeki bir grup satranç oyuncusu” yazmakta. Çeşitli müzeleri ve sanat galerini gezerken, bizim veya bize benzer kültürlerin eserlerini, konularını gördükçe; ne kadar köklü ve cezbedici birçok özelliği bulunan bir geçmişimiz olduğunu düşünürüm. Burada da yine benzer şekilde hayrete düşmüştüm ve kendi kendime “Ne kadar şanslıyız, ülkemizden yüzlerce kilometre uzaklıkta dahi bizlerden bir şeyler bulabiliyoruz. İnsanları ne kadar etkilemişiz ki bu noktalarda bile bizlere yer verilebiliyor…” dedim. Temiz ayaklarıyla sedire bağdaş kurup yayılan insanlar; ellerinde tütünleri, düşünceli hamleler; yukarıda gayet estetik yayılan asma yaprakları ve ahşap bülbül kafesi; merakla oyunun gidişatını izleyen kahveci v...