Osman GÜLDEMİR

Bugün istemeye istemeye olsa da Gaziantep’ten ayrılmak durumunda kaldım. Nitekim bulunma sebebin olan Gaziantep TÜYAP Kitap Fuarı bugün son buluyor ve yarın öğrencilerim ders için beni bekliyor. Niye istemeye istemeye dönüyorum diyişimin arkasında birçok sebep yatıyor. Birincisi yeme-içme hayatları gerçekten imrenilesi olan Gaziantepliler kitap fuarına umduğumdan çok daha fazla ilgi gösteriyorlar. Tabi burada TÜYAP’ın kusursuz hazırlıkları ve şehirde tüm paydaşlarla işbirliği içerisinde olması oldukça etkili. Demek ki bu şehirdeki insanlar midelerini, yani bedenlerini doyurdukları kadar; zihinlerini yani ruhlarını da doyurmayı iyi biliyorlar. İkincisi üniversite yıllarında stajyer öğretmen iken öğrencim olan Şule ve eşi Erdal’ın Senay HAZNEDAROĞLU, Faruk ŞÜYÜN ve beni mükemmel bir şekilde ağırlamış olmaları. Eğitim hayatı boyunca oldukça başarılı olan Şule, kendi gibi bir ruha sahip olan Gaziantepli eşi ile birlikte bizlere yuvalama çorbası, lahmacun, pideler, köz patlıcan, za...

Gün geçtikçe yeme-içme üzerine yenilikler artıyor, hatta öyle ki gerçekleşen birçok etkinliğe yetişmek mümkün bile olmuyor. Yeni kitaplar, restoranlar, kurslar, akımlar, araştırma ve uygulama merkezleri, okullar, vs vs… Bugün sizlere; son günlerde dikkatimi çeken birkaç haberi iletmek istedim.    Ne kadar güzel ki; Gaziantep’te alanımız adına harikulade uygulamalar, yatırımlar, atılımlar oluyor. Öyle ki, bu durum hem üniversite, hem dernekler hem de belediye gibi idari makamlarca özenle ele alınıyor. Daha önceden yaptıklarının üzerine şimdi de; gastronominin akademik olarak araştırılıp geliştirilmesi için “Mutfak Sanatları Akademisi” kuruyorlar [1] . Ne mutlu! Darısı diğer illerimizin başına…   İkinci güzel haberimiz ise Manavgat hakkında. Manavgat Aşçılar Derneği üyeleri, köyleri tek tek gezerek topladıkları tarifleri bir araya getirerek, kültürlerini kayıt altına alacaklar ve bunu kitap halinde toplumla paylaşacaklar [2] . Herkes sadece büyükannesinin t...