Osman GÜLDEMİR

  Aksoy , Ö. A., ve Dilçin, D. (2009). Tarama Sözlüğü I-VII Cilt (4. Baskı). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Anonim. (2010 ). Karagöz Mutfakta (2. Baskı) (Çeviren: E. Sevinçli). İstanbul: Çiya Yayınları. Avanzade, M. S. (2015). Aile Aşçısı . İstanbul: Ruhun Gıdası Kitaplar. Barkan, Ö. L. (1979). İstanbul Saraylarına Ait Muhasebe Defterleri. Belgeler Türk Tarih Belgeleri Dergisi, 9(13), 1-380. Baykara, T. (2001). Türk Tarihine Bakışlar (1. Baskı). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları. Bey, A. (2002). Osmanlı Adet, Merasim ve Tabirleri (Adât ve Merasim-i Kadime, Tabirat ve Muamelat-ı Kavmiye-i Osmaniye). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları. Bilgin , A., & Samancı, Ö. (2008). Türk Mutfağı. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı. Bilgin, A. (2000). Osmanlı Sarayının İaşesi (1489-1650). Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı. İstanbul: Marmara Üniversitesi. Bilgin, A. (2004). Osmanlı Saray Mutfağı (1453-1650). İstanbul: Kitabevi Yayınları....

Mutfak, Aşçılar ve Kitaplar Sentez bir mutfak olduğu söylenen Türk Mutfağı [1] çorbalardan zeytinyağlılara, dolmalardan sarmalara, böreklerden çöreklere, bastılardan kalyelere, haşlamalardan kebaplara, külbastılardan söğüşlere, yahnilerden sakatatlara, deniz ürünlerinden kuru baklagillere, musakkalardan tavalara, etli meyve yemeklerinden sebze yemeklerine, cacıklardan piyazlara, pilavlardan makarnalara, tatlılardan içeceklere kadar birçok yemek grubunda zengin çeşide sahiptir. Dolayısıyla “ Türk Mutfağı dünyanın en iyi üç mutfağından birisidir ” klişesini dile getirmek her aşçının ve alan çalışanının kolaya kaçış yoludur. Neden? Çünkü gerçekten en iyi mutfaklara sahip olan İtalya, Fransa, Japonya gibi ülkeler bunu her açıdan ispatlamaktadırlar. Nasıl mı? Her birimizin mahallesinde bulunan marketlere kadar parmesan peynirlerini, rokforlarını, hazır hamurlarını, soya sosu gibi soslarını ulaştırarak… Yani bunları dünyanın dört bir yanına satabilerek. Daha da ironiği ülkemizde açı...