Osman GÜLDEMİR

Geleneksel beslenme: Glisemik indeksi düşük; vitamin ve minerallerce zengin, doğal tarımla elde edilmiş gıdalardan oluşan; rafine, hazır, endüstriyel gıdalardan uzak beslenme biçimidir. Optimum beslenme: Minimum hastalık riski, maksimum iyi hal/sağlık, dolayısıyla “maksimum sağlıklı yaşam” hedefiyle oluşturulan beslenme biçimidir. Bursa dağ ilçeleri (Harmancık, Büyükorhan, Orhaneli, Keles); tahıl, sebze-meyve, bakliyat ağırlıklı bir tüketime sahip olduğundan ve ekonomik sebeplerden olsa gerek et tüketiminin az olmasından, eğitim ile optimal beslenme alışkanlıklarını edinebilir. Nitekim bölge insanı sanayi ve kentsel yoğunluktan uzak olduğundan halen geleneksel beslenme uygulamalarını sürdürmektedir, rafine ve hazır gıdalardan oldukça uzaktırlar (Özellikle hazır ve ön pişirmelerin yapıldığı gıdalar). Dağlık bölgesi ilçelerindeki ananelere bağlılık, tabuların yıkılması açısından birçok zorluk teşkil etse de, beslenme yönünden birçok potansiyel avantajı da barındırmaktadır (bulgur tüket...

Bursa’da 2004 yılında başlatılan organik tarım üretimi, yıldan yıla genişlemektedir. Kimyasallardan ve yapaylıktan uzak, doğaya dost olması gereken organik tarım modelinin uygulanması dağ ilçelerinde daha kolaydır. Nitekim bu bölge endüstriden, ağır metal kirlenmelerinden ve çeşitli kimyasal risklerinden uzaktır. Bölgede hâlihazırdaki organik tavukçuluk, meyve ve sebzecilik (çilek, şeftali, domates, biber, vs); lisanslama, tanıtma ve teşviklerle sürdürülebilir hale gelir ise benzer uğraşlara giren kişi sayısı da bu doğrultuda artar. Ekolojik tarım uygulamalarına paralel olarak, bölgeye özel ekolojik turizm modelleri de geliştirilir ise ekonomik kazanç ve tanınırlıkta artabilir.