Bir kedi açım dedi, tavadan balık, tencereden kaymak hüpledi…
Yıllar yıllar önce rahmetli dedem ve anneannemin, dolayısıyla annemlerin oldukça zeki ve bir o kadar da yaramaz, midesine çok düşkün bir kedileri varmış. Bu kedi öyle bir kediymiş, öyle bir kediymiş ki; manda * sütü sağılıp, ardından odun ateşinde kaynatılıp soğutulduğunda oluşan beş parmak kalınlığındaki kaymağı yemek için koca tencerenin kapağını açar, kaymağı yer ve evde yaygara geç kopsun diye olsa gerek yine kapağı kaparmış. Bir başka hünerini de süzme yoğurt aşkına sergilermiş. O zamanlar herkesin evinde fazla fazla bulunan, süt; yoğurt tutturularak saklanırmış. Kullanılamayacak kadar fazla olanları ise bez torbalara koyularak süzülür, daha uzun süre saklanır, kurutularak da kahvaltılık, yemeklik keş yapılırmış. Tabi damak tadı iyi olan bu kedi, süzme esnasında üzerinde koca koca taşlar bulunan torbanın ağzına erişemezmiş. Hemen tırnaklarını bıçak olarak kullanır, bez torbayı bir uçtan öbür uca kesermiş. Ve tabi ki afiyetle yiyebildiği kadar yermiş. Sonuç; kilolarca yoğurd...