Osman GÜLDEMİR

Canlıyız; otururken de, yürürken de, yatarken de sürekli enerji harcıyoruz. Eee harcıyoruz, var ki harcıyoruz, tükenince ne yapıyoruz: doğru yiyeceklere… Hislerimiz hemen ağırlaşıyor, yemeden duramıyoruz. Aynen elektriksiz çalışamayan cihazlar, benzinsiz hareket edemeyen araçlar gibi… Geçen gün Konya’ya giderken ablamın hazırladığı yolluklarla * donanmıştım. Öyle bir donanmaydı ki birazını yolda ben yedim, ardından fakültede misafirlerimizle çay eşliğinde yedik ve kattaki diğer kişilerde… Bu seyahatimde çok şanslıydım çünkü gidişimdeki gıdalar tamamen ev yapımı ürünlerden ve meyvelerden oluşuyordu. Dönüşümde şans oranım aynıydı. Çok değerli danışmanım Nermin Işık’ın yine el yapımı ısırganlı-çökelekli börekleri ve mevsim meyveleri ile yoldaydım. Börek kabaca karbonhidrat, protein, yağ, mineral, vitamin ve posa; meyveler ise bolca vitamin, mineral ve posa içeriyor. Haliyle yol için muhteşem bir menü oluşuyor. Tatlar da bu yoğunlukla harika. Ellerinize sağlık!... Sizlerinde m...

Bir dul kadının biricik oğlu askerden gelecekmiş. Tabi o zamanlar haberleşme ağı günümüzdeki gibi olmadığından ne gün geleceği belli değilmiş. Kadıncağız evi dip bucak temizleyip, bir sürü ön hazırlık yapmış oğulcağızı için… Ve beklenen oğul elinde bir şişe ile çıkmış gelmiş anasının karşısına, güzelce bir hasret gidermişler. Tabi bu esnada da oğlun getirdiği şişeden, taslara koyup koyup içmişler. Kadın sonra kalkmış oğluna börek yapmaya, elinde elek başlamış sağa sola un saçmaya; o kadar kendinden geçmiş ki köçülere * kadar açılmış. Onu gören millet şaşmış kalmış. “Be kadın, un buralarda mı elenir!” demişler. Kadın “Ya nerede elenir?” kaşlığını vermiş. Onlar da hayretleri bir misli daha artarak “ocak başında, ambarda” deyince, kadın “benim için her yer ambar, her yer ocak başı!” karşılığını vermiş… * köçü (köcü, köğçü): Avlu, evin altındaki boşluk. Kaynak: Aksoy, Ö. A. Vardarlı, E. Ülkütaşır, Ş. Ünver, A. Cankoçak, G. A. Sarıbaş, O. ve Dilçin, C. (2009). Türkiye’de Halk Ağzından D...